Waar denk je aan?
Een mooi project waar voorbijgangers worden gevraagd om te zeggen waar ze op dat moment aan denken. Mooie foto’s. Geeft verrassende resultaten!
Een mooi project waar voorbijgangers worden gevraagd om te zeggen waar ze op dat moment aan denken. Mooie foto’s. Geeft verrassende resultaten!

Zucht…writer’s block voor de nieuwe uitgave van About:Blank. Heeft iemand nog een prangende vraag over de Dutch Bloggies aan Ome Punkey? Jajaja…we hebben een themanummer deze keer. Al je vragen in de comments voor maandagavond 5 uur a.u.b.!
Gisteren naar het IFFR geweest, dus deze ochtend wat korte recensies van de films die ik heb gezien en het festival zelf! Live ingeklopt op de laptop, maar geen zin om via de hotspots van KPN de boel te posten a 5 euri per uur. Waarom hebben ze geen WiFi minuten bundels die je ter plekke met creditcard kan betalen?
Proloog
Ik heb zojuist de kaartjes opgehaald voor het filmfestival. Ik moet zeggen dat kopen via internet nu niet echt voordelen biedt. Ten eerste is het systeem veranderd t.o.v. vorig jaar. Kon je toen met een geprinte barcode zelf je kaartjes afhalen bij een mobiele, onbemande stand in de Doelen, nu moet je in de rij staan om je kaartjes te krijgen. En dat gaat niet altijd goed. De meeste internetbestellingen zijn schijnbaar niet goed verlopen (die van mij wel natuurlijk) en ik was dan ook van de weinigen, volgens de cassiere, bij wie de bestelling in 1 x klopt.
Ik begrijp ook niet goed hoe een festival met 350.000 bezoekers (waarvan een groot deel overzees) dit nog niet op orde kan hebben? Waarom geen mobile payments via SMS? Of de zojuist beschreven barcode scanner weer terug halen? Het is ook een teken aan de wand dat een organisatie als Belbios het niet voor elkaar krijgt om de internetbestellingen en betalingen op orde te krijgen. Hoe kan dit toch? We lopen toch zo voor op de rest van wereld met internet technologie? We hebben toch slimme mensen? Ik kan wel wat bedenken: Budgetten en ego’s bij de organisatie. Alles moet maar gedaan worden in een te korte tijd voor te weinig geld. Er wordt niet voldoende geinvesteerd in servers, een Service Level Agreement? Ach dat is toch niet nodig. Als het maar gelikt uitziet. Dan is de afdeling Marketing tevreden. Stresstests? Nee hoor, hoeft niet.
Tenminste, ik denk dat het zo is gegaan. Dat hoeft natuurlijk niet. Ik hoop het ook niet.
Wat ik ook niet begrijp is waarom de hele stad bedolven moet zijn onder Festivalkrantjes? Waarom dat ook niet mobiel of online aanbieden (RSS?) ? Nog wel een leuke guerilla marketingactie gezien van twee studenten die de stad bestickerde met de URL Filmfestivalruil.nl door Bavaria. Hier kun je je kaartjes ruilen en in het forum over film kletsen. De festivaldirectie was minder amused en alle stickers moesten worden verwijderd.
Le conseguenze dell’Amore
Weggezet als de Ferrari onder de maffiafilms. Maar dan wel een met startproblemen. Want mijn god, wat een trage film. Er gebeurt bar weinig (zeg maar gerust niets). Het draait om een corrupte belastingconsulent die voor de maffia werkt. Hij brengt elke maand een koffer met een paar miljoen dollar naar de bank en hij zegt niets tegen de serveerster in het hotel waar hij al 24 jaar is opgesloten door diezelfde maffia. Ogenschijnlijk lijkt hij een rijke niksnut, maar langzaam blijkt dat dat dus niet het geval is. Suffe bedoening als je het mij vraagt. 2 sterren
Z Channel
Een “Wie kent hem niet” film over Jerry Harvey, de legendarische programmeur van de Californische filmzender Z-Channel, dat voor veel filmliefhebbers de introductie in de wereldcinema betekende. Hij was beroemd om zijn keuze van films. de meest obscure films werden naast blockbusters geprogrammeerd. In 1988 schoot hij zijn vrouw dood en daarna zichzelf. In deze docu blikken vrienden en collegas terug op zijn leven. Inclusief “onze” Paul Verhoeven die in onvervalst steenkolen Engels (“How could you not follow de boek?”) over zijn meesterwerk Turks Fruit verhaalt, die door Z Channel is uitgezonden. Aardig, maar ik vraag me af wanneer een dergelijke film komt over de “dolly grip” of de “catering guy” met een terugblik op zijn leven. Wel veel tips gekregen voor films die ik (weer) eens moet zien. 3 sterren
The Edukators
Leuke onderhoudende film over twee links-radicale vrienden en een vriendin die er tussen in staat. ’s Nachts breken ze in bij villa’s, niet om iets te stelen, maar om te laten weten dat de eigenaar te veel geld heeft en het meubilair wat op zijn kop te zetten. Tijdens een van deze inbraken gaat het mis. Ze zijn genoodszaakt deze oude hippie-turned-businessman mee te nemen naar de Tiroler bergen. Daar speelt de man een slim spelletje en speelt ze tegen elkaar uit. Het einde is fenomenaal verrassend.
Zeker de moeite waard, al was het alleen maar om de Jeff Buckley versie van Hallelujah die de laatste 10 minuten van de film als achtergrond dient. 4 sterren
Baghdad Blogger
Salam Pax beschrijft uit een belegerd Baghdad zijn leven. Niet alleen op zijn weblog, maar ook met een videocamera. Geef een weblogger geen videocamera, zo blijkt maar weer. Je ziet wat interessante beelden uit Baghdad en andere steden, je hoort wat van de andere kant van het nieuws, maar al met al is het erg vermoeiend om naar te kijken. 2 sterren.
Vanwege capaciteitsproblemen is het kopen van tickets via internet niet meer mogelijk voor het Internationaal Filmfestival in Rotterdam. Gelukkig heb ik mijn bestelling al en zit ik vanaf morgen in de Maasstad met mijn laptopje. Hopelijk wat live te loggen, anders gewoon maar wat te werken ofzo.
Weet u nog? Vorig jaar? Nippelgate: http://www.cnn.com/2004/LAW/02/20/findlaw.analysis.hilden.jackson? Janet Jackson en Timberlake op het podium bij de Superbowl? Met een klein ongelukje met de jurk van Jackson? Budweiser heeft het antwoord hoe het zo is gebeurd. Backstage personeel is gewoon niet meer te vertrouwen (kwiktijd stromende meuk alert!)
Ik mag pas komende zaterdag aantreden op het IFFR voor mijn filmpjes. Tot die tijd kun je bij Zone 5300 extragoed de recensies volgen incluis RSS feed!
De Ducth Bloggies kennen we nu wel, maar er zijn ook de The Satin Pajama Awards ofwel de beste europese weblogs. Zo op het eerste gezicht zie ik geen nederlandse namen. Er is wel een categorie Beste Duitse en Beste Franse weblog. Europa is tegenwoordig Frankrijk en Duitsland?

Ik zag vanmiddag al dat ik door een upgrade van mijn Pivot software een nieuwe functionaliteit heb, namelijk de mogelijkheid om je te registreren als gebruiker op deze weblog. Zo kun je reacties op jouw reacties via mail krijgen. Lekker makkelijk niet waar? Ik vraag me alleen af of het werkt. Als ik mezelf als user aan wil maken gaat het stuk. Je krijgt wel mail als je alles netjes aanvinkt en invult. Maar jezelf registreren op deez’ site gaat (nog) niet. Dat komt volgend week wel ofzo…


Wauw, dat kende ik nog niet! Flickr.com heeft ook de mogelijkheid om notities _op_ je foto’s te maken. Met een simpel trek-en-pleur mechaniekje zet je een vierkant om het gedeelte waar je aantekeningen bij wilt zetten en je bent klaar. Zie ook dit voorbeeld van mijn laptop. Te gek! Zo kun je erg makkelijk uitleg geven bij diagrammen zoals deze
TPG post heeft sinds kort een afspraak met de EO: Een brief aan God zonder afzenderadres zendt TPG Post sinds kort door naar de afdeling Nazorg van de Evangelische Omroep. Daar zal men de briefschrijvers en de door hun aangedragen noden in gebed gedenken. TPG Post heeft goede afspraken met de omroep gemaakt over geheimhouding en een interreligieuze benadering.[...] De EO heeft garanties afgegeven over een vertrouwelijke behandeling van de brieven en een interreligieuze benadering. Als de brieven aanwijsbaar afkomstig zijn vanuit een andere religieuze stroming, zal EO-nazorg er zorg voor dragen dat ze worden overgedragen aan organisaties, die daarop aansluiten. Zo zullen brieven, die geschreven zijn vanuit een islamitische achtergrond onder dezelfde condities van geheimhouding – worden overgedragen aan een moslimorganisatie.

Het is al middag maar dat mag de pret niet drukken! Deze keer een korte SMTN omdat ik gewoon niet veel te vertellen heb. Wel genoeg te doen. Zo ga ik direct weer eens een stukje schrijven voor mijn andere weblog, ik moet een weblogster nog helpen met een presentatie over businessblogging, mijn meisje heeft RSS ontdekt, dus die moet ik ook wat tips geven ondertussen en ik heb een boek liggen waarvoor ik ben gevraagd om te recenseren. In non-PC gerelateerde zaken: Een stapel van plm 60 tijdschriften, twee cavia’s die moeten worden verschoond, de lijst met vakantiekosten afronden en wegstoppen en ik bedenk me nu dat er nog was in de wasmachine moet….
Dus u begrijpt dat ik nu even wat anders ga doen!
O ja, vergeet niet 26 februari naar het Museum van Communicatie te komen. Op die dag is de uitreiking van de volgens velen meest overgewaardeerde prijzen, de Dutch Bloggies. Punkey.com is nergens voor genomineerd, Frank-ly wel. Dus hopelijk komt die nog in de lijst waar iedereen vanaf 1 februari op kan stemmen.
Voor de geinteresseerde: Ik heb nog geen kaartjes voor het Fimmelfestival in Rotterdam. Balen…kom er gewoon niet door, zowel telefoon als Internet. Dus kom maar op met die verhalen in de comments dat je binnen 10 minuten 12 kaartjes had en amper hebt hoeven wachten en dat je via Internet perfect hebt kunnen bestellen. Pfffff….


Ligt het aan mij of is Gmail flink trager de laatste dagen? Of wordt hij trager naarmate je meer mail hebt staan? Kan iemand zijn/bevindingen eens in de comments zetten?




Een van de leukere RSS-feeds die ik de laatste tijd ben tegen gekomen: 5ives: Merlin\’s Lists of Five Things [RSS]
Merlin is de schrijver van de geweldige weblog 43folders.com en in zijn vrije tijd houdt hij dus lijstjes bij van 5 dingen. Leuk!


Want sinds vandaag is er uberhaupt.nl! Ht log waar je mening kan vormen, spuien en herzien.
Mijn jetlag is nog niet helemaal over merk ik. Ik ben namelijk al sinds 7 uur weer op terwijl ik om half 1 vannacht wakker schrok op de bank omdat de aftiteling begon van “The talented Mr. Ripley”. Nu weet ik nog niet hoe het is afgelopen! Deze ochtend met name nog wat recente artikelen gelezen. Interessante ontwikkelingen uit de US wat betreft het makkelijker abonneren op RSS-feeds. Dave Winer heeft een voorstel gedaan hoe dat geregeld kan worden. Probleem is namelijk dat op dit moment elke RSS-aanbieder aan leverancier-lockin doet. Kijk naar Yahoo. Je kunt via myYahoo je webfeeds bekijken. Op sites vind je nu dan ook de knop “Add to myYahoo” (zoals CNN) maar daarmee zit je dus vast aan Yahoo. Als je je abonnementen uit Yahoo wil halen en in een ander programma, dan wordt het knap lastig. Tel daarbij op dat veel diensten dit aanbieden (Bloglines, Userland schieten me zo te binnen) en je begrijpt dat het een wirwar van buttons gaat worden op sites om iedereen te kunnen voorzien in een webfeed-abonnee button. Dus een oplossing lijkt me nodig. En in de oplossing van Winer kan ik me als techneut vinden. Als marketeer zeg ik: Nog steeds teveel gedoe. De meeste mensen weten niet eens wat RSS is. Het is een te technische term. Webfeeds is beter. Tijdens besprekingen met klanten zoek ik nog steeds naar de juiste definitie om het in 1 x uit te leggen. Pas als je het laat zien valt het kwartje maar ook dan is de logische opmerking: “Heb ik weer een programma nodig?” Het nut zien de meeste marketeers die ik spreek wel van webfeeds.
In het voorstel gaat het van RSS ineens naar OPML. WTF? Je krijgt RSS al niet uitgelegd!
Ik dwaal af. Nu is het zo dat alles wat Dave Winer zegt gelijktijdig met gejuich en afkeur wordt ontvangen. Dat maakt hem ook zo’n markant figuur vind ik. Blogdigger heeft nog een verdere uitleg over het voorstel.
Waarom zo weinig posts de laatste week? Nou, ik ben deze week weer aan het werk gegaan. Na een maand moet je er dan toch weer even “in komen”. Alle projecten weer oppikken, bijpraten met collega’s en mail wegwerken. ’s Avonds had ik dan gewoon weinig zin om nog heel actief achter de PC te gaan zitten. Dat komt wel weer merk ik, dus verwacht de komende tijd weer wat meer updates
Een van de onderwerpen waar ik over wil schrijven is Dan Brown. Tijdens de vakantie heb ik drie boeken van hem gelezen waaronder uiteraard “Da Vinci Code”. Een geweldig boek! Maar als je zijn andere boeken ook leest gaat er toch wat knagen. Daarover later deze week meer.
Verwacht ook snel weer een nieuwe doorstart van mijn Getting Things Done-weblog en -pogingen. Ik merk dat door de vakantie veel is weggevallen en dat je snel terugkeert in oude gewoonten. Slecht slecht slecht!
Podcasten gaat ook gewoon door heb ik gemerkt. Ik heb in mijn nieuwe Creative Zen Touch, waarover ik ook nog wat ga schrijven, dagelijks mijn uitzendingen zitten van onder andere Coverville, Hardcore Insomnia Radio en Indiefeed.com. Even geen techietalk meer van The Dailysourcecode of andere pioniers van het podcasten. Het grootste probleem bij de meeste podcasts blijft echter: Normaliseer je geluid! Tenminste, als dat zo heet. Want vaak is de muziek snoeihard en het commentaar tussendoor te zacht of andersom.
Zou podcasten iets zijn voor frshdjs.com? Is er een behoefte aan wekelijkse of in elk geval periodieke uitzendingen met bijv gast-DJ’s? Check www.libsyn.com= voor informatie over makkelijk podcasts maken, opslaan en distribueren. Ik heb nog geen Nederlands initiatief gezien op dat vlak dus frshdjs.com zou wel eens kunnen pionieren hiermee!
Dat waren de teanotes voor de ochtend. Deze ochtend trouwens Celestial Seasonings Lemon Zinger. Zou ik niet eens gesponsord moeten worden hiervoor? Vanmiddag even rocken bij de Gecko Bros. in de Mezz. En vanaf morgen gaan we weer gezellig posten hier!

Ik lees zojuist in de Volkskrant dat morgenochtend in Paradiso de eerste van een serie lezingen plaatsvindt over “Het raadsel van de informatie”. Lijkt me verschrikkelijk interessant, maar het is om 11 uur in den ochtend in Amsterdam en om daar nu helemaal voor af te reizen vind ik ook weer een beetje te veel van het goede. De eerste lezing gaat over het ultieme Droste-effect van M.C. Escher.

Aan de hand van zijn schilderij “Prentententoonstelling” laat Professor Lenstra zien hoe ze door een wiskundige analyse twee van deze effecten in de litho hebben gevonden.
Op deze ingenieuze prent staat een jongen in een galerij naar een prent te kijken waarop die galerij zelf afgebeeld staat. Het midden van de prent heeft Escher open gelaten. Lenstra heeft laten zien dat Escher, die geen hogere wiskundige opleiding had dan de middelbare school, in deze prent op een unieke wiskundige structuur gestuit is, die de weg wijst naar de opvulling van het midden. In de zomer van 2002 slaagden Leidse mathematici er na twee jaar teken- en programmeerwerk in Eschers prent te completeren. De opgevulde prent, en vele variaties en animaties zijn te zien op de website van het project.

Jawel, het is gelukt! De Gecko Brothers zijn de opening track op de nieuwe podcast van Hardcore Insomnia Radio !
Check ook de nieuwe site van de Gecko’s met nieuwe nummers en kom zondag naar de Mezz om ze live te zien tijdens een benefietoptreden voor Azie!
Gussie, wat sommigen al niet doen om genomineerd te raken voor de Dutch Bloggies ... Je hebt trouwens nog 1 dag om je nominaties op te geven. Let op: Je hoeft niet ALLE velden in te vullen! Je kunt ook gewoon bij “Lifetime Award” (het mag na 5 jaar wel eens) alleen invullen www.punkey.com en je bent klaar. Wel zo handig niet?
Heb je een vraag die je niet krijgt opgelost? Drop hem in je weblog, trackback naar LazyWeb en het hele intornet gaat je helpen! Dat is toch mooi man!

Daar is hij weer. De vertrouwde SMTN op de zondagochtend. De afgelopen twee dagen hebben we wat uitgerust van de vakantie (da’s gek… ) en de boel opgeruimd. Dat betekent praktisch dat het huis nu vol ligt met gadgets, gekochte spullen, vuile en schone was, achterstallige post (Bob, de rekening wordt zsm betaald!) en tijdschriften. Maar onze hoofden zitten vol met herinneringen en het plezier van de afgelopen maand. Het lijkt al weer zo’n tijd geleden dat we de reuzenbomen in het Kauri-woud hebben gezien, terwijl dat een week geleden is. Nog geen 4 dagen geleden stonden we in Auckland vertwijfeld om ons te heen kijken: “Wat doen we hier?”
Dat komt met name door de terugreis denk ik. Door dat we een wat ongelukkige aansluiting hadden in Seoul, hebben we 8 uur moeten wachten. En 8 uur op een vliegveld vol Aziaten? Je wilt het niet. Je wilt het _zo_ enorm niet. Eenmaal in Frankfurt kregen we meteen weer in de gaten dat we in Europa waren. Een broodje en wat frisdrank was even duur als in Nieuw Zeeland, echter, de valuta verschilde (Euro:NZ Dollar = 2:1) In NZ is het leven echt goedkoper. Niet alleen het eten en verblijf, maar ook bijvoorbeeld benzine. Een liter loodvrij kost daar $1,09. Dat is met de huidige koers zo’n 50 eurocent per liter.
Hier staat wel tegenover dat de salarissen in NZ vele malen lager liggen dan in Nederland. We spraken een chefkok die 17 dollar per uur verdient!
Een doel van de vakantie was ook om eens te kijken of het land is waar we willen wonen. Helie is 7 jaar geleden al een halfjaar in NZ geweest voor haar studie en sindsdien heeft ze altijd de wens gehad om nog eens terug te gaan.
We hebben gekeken naar huizenprijzen en andere omstandigheden. Ook de huizen zijn nog goedkoop. Voor hetzelfde bedrag als we nu een klein huis in Utrecht hebben gekocht, kunnen we ook in Kaikoura in een 4-kamer huis zitten, in de bergen, met zee-uitzicht. Dit blijft echter niet zo. De Amerikanen zijn als gekken alles aan het opkopen en bieden absurde bedragen voor huizen en grond. Met als gevolg dat voor de “gewone man” een eigen huis steeds meer onbereikbaar wordt.
Tijdens Kerstmis hebben we de oude huisbazin van Helie bezocht en zijn we uitgenodigd om kerst mee te vieren. De groep mensen die ik toen heb ontmoet is een van mijn hoogtepunten van de vakantie. Nu eens niet een gesprek met backpackers over het vorige en volgende hostel, de dolfijnen en het bungeejumpen (niets mis mee, maar toch… ) maar met een groep mensen die daadwerkelijk iets betekenen voor het land. Ann, de huisbazin, is persoonlijk verantwoordelijk geweest voor een verregaande integratie in de schoolsystemen van Maori en Pakeha (blanke NZ-ers). Philip, haar vriend, heeft een goedlopend PR bureau in Wellington, Kat is een lerares Duits in Wellington en Mary is op universitair bezig geweest met het Whaitangi-tribunaal en heeft diverse publicaties op haar naam staan over o.a. de aardbeving in Napier van 1931.
Met deze groep mensen hebben we uitgebreid gesproken. Natuurlijk ook over vakantie en de luchtige zaken, maar ook over de situatie in Nederland op dit moment, de mislukte integratie, de moord op Theo van Gogh en Pim Fortuyn, het EU beleid etc. Daarnaast hebben zij veel verteld over de stand van zaken in NZ. Hoe zij met de vreemdelingenstroom uit Azie omgaan, hoe door de US alle prijzen omhoog gaan, maar de lonen bevriezen, wat de rol van de Maori is in het huidige NZ. Een erg boeiende en interessante dag die mijn kijk op het land toch wel heeft bijgesteld.
Een paar dagen later kwamen we in een hostel in Whangarei een groep Kiwi’s (NZ-ers) tegen die actief zijn in de jongerenpolitiek en de situatie voor jonge Maori’s en kiwi’s. Zij bevestigde de verhalen die we eerder hadden gehoord en gaven er ook hun kijk op. Het heeft mij in elk geval aan het denken gezet over de verhoudingen tussen Nieuw-Zeeland en Nederland.
Toen we terugkwamen in Nederland was het al avond, maar de ochtend er op zag ik meteen weer waarom ik zo graag op vakantie wilde. Een grauwe grijze deken in de lucht, guur, kou. Toen we die middag boodschappen gingen doen voelden we ook direct de verschillen tussen de mensen van NZ en Nederland. Is men in NZ bij voorkeur open en vriendelijk, hier merkten we meteen de geslotenheid van de mensen. Iedereen doet zijn ding, kijkt niet naar elkaar, let niet op elkaar, maar is vooral met zichzelf bezig. Een vrouw met kinderwagen die haar boodschappen inpakt en ziet dat Helie er langs wilt met een winkelwagen, verschuift haar kinderwagen zo dat Helie er nog niet langs kan. Een vriendelijke blik van Helie met de vraag of ze er alsnog bij mag wordt afgedaan met een snauw en een verwarde blik van de moeder. Het is de uitstraling die Nederlanders hebben. We herkenden Nederlanders al van 25 meter afstand in NZ. Zonder ze te horen, alleen maar de aanblik. Ik denk dat we 5% van de pogingen fout hadden. Dan waren het Duitsers.
Wat is er nog meer over NZ te vertellen? Veel. Veel te veel. Het is een mooi land, prachtige natuur, aardige mensen, geweldige cultuur en zeker het bezoeken waard.
We willen ook iedereen bedanken voor de reacties op onze stukjes en de SMS-jes tijdens Oud en Nieuw! We vragen ons alleen af waarom twee foto’s in het album zo vaak zijn bekeken, namelijk deze en deze. Kan iemand daar een antwoord op geven?
De komende tijd zal ik nog eens wat tips en links bij elkaar zetten over onze vakantie. Evenals natuurlijk de foto’s en de video’s die we hebben gemaakt. Maar die moet ik eerst op een afspeelbare DVD zien te krijgen. Want daar ben ik dus ook al een avond en een ochtend mee bezig en het wil maar niet lukken.
Vanaf vandaag, nou ja morgen denk ik, dus weer een gewone weblog!
We zijn het gevoel voor tijd alweer even kwijt, ondanks de anti-jetlag pillen. Vooral het feit dat we er zojuist achter komen dat het in Nederland nu iets na middernacht is, wij net de ochtend hebben gehad maar we vanavond in Nederland zijn. Of zoiets.
In elk geval, we zitten in Korea op het vliegveld. Alvast een tip als je een stopover in Seoul hebt: Zorg dat je een creditcard hebt of genoeg dollars of euri op zak hebt! Er is hier op het vliegveld geen pinautomaat te bekennen! De enige automaat staat buiten de hal waar wij zijn maar dan moeten we door de douane en immigratiedienst en dat is een hoop gedoe. Aangezien de creditcard ook nog niet helemaal jofel werkt zijn we dus aangewezen op het beetje briefgeld wat we nog hadden. Genoeg om een sandwich te kopen en wat water, maar toch…
De laatste dag NZ hadden we toch iets anders voorgesteld. Toen we in downtown Auckland aankwamen om de laatste uren door te brengen keken we elkaar al na 5 minuten aan of dat we gek waren geworden. Ja dus, van al het kabaal, de mensen, (stinkende) auto’s en ander stadslawaai wat we ineens over ons heen kregen. Wat een cultuurshock met de eerdere weken! We hebben wat kleren gekocht, wat door de winkelstraten geslenterd en zijn maar een uur eerder naar het vliegveld gegaan. Nog wel leuk is dat we kennis hebben gemaakt met Disruptiv, een streetart-collectief uit Auckland die een te gekke gallerie hebben met mooie kunst. Helaas is het budget er nu even niet, maar de mailadressen zijn uitgewisseld :-). Ook hebben we de tattooparlor annex kledingzaak van Illicit bezocht, een te gek kledingmerk uit Aotearoa.
Verder is het allemaal nog een beetje onwerkelijk, de vakantie zit er op, volgende week weer aan het werk. Ik heb al stapels privemail waar ik nog doorheen wil browsen (de Dutch Bloggies komen er weer aan) en ik wil niet weten wat er in mijn Rhinoflymail op me staat te wachten…maar dat zie ik na het weekend wel weer. We zijn in elk geval goed uitgerust, klaar voor 2005, het nieuwe huis, een nieuwe baan voor Helie en allerlei plannen die we hebben. En daar was het toch allemaal om te doen geweest :-)
Later deze week schrijven we nog wel een laatste stukje. Nu gaan we euhm…ja….ik denk maar een beetje door het vliegveld slenteren….
We hebben het vuurwerk overleefd. Nou ja, die ene vuurpijl die we dus hebben gezien in Paihia. Op oudjaarsnacht zijn we naar de Lighthouse Tavern geweest in downtown Paihia waar we tot middernacht hebben staan grooven en moven op de hippe tunes van vroeger. Of zoiets. In elk geval weer genoeg bier gedronken. En een Maori dame ontmoet, Leanne. Niet alleen een dame, ze dronk als een bouwvakker (en hield je ook zo vast) en deed aan rugby. Je begrijpt dat ik (Frank) daar genoeg drank in heb gedouwd om haar rustig te houden :-)
Om 12 uur was de planning dat er een enorm vuurwerk in de baai zou zijn, maar de getekende vuurpijlen op de flyer waren indrukwekkender dan die ene vuurpijl die we ergens, ver in de verte, de lucht in zagen schieten. Terug naar de bar dus. Daar hebben we nog twee Maori’s ontmoet, Rob en Lee (echte native namen huh!) die ons meenamen naar een feestje in Waitanga, zo’n 20 minuten lopen van Paihia. Dit feestje was bij iemand thuis, huis vol met hele brede Maori’s (mannen en vrouwen) dus Frankje heeft zich heel koest gehouden:-) Maar serieus, was een erg leuke Nieuwjaarsnacht. Als we de fotocamera moeten geloven lagen we rond 6 uur in de ochtend in bed. En om 12 uur begon de SMS al weer te ratelen van al_ onze vrienden en familie die ons _allemaal een SMS-je sturen :-) Bedankt! Was erg leuk om met een kater in bed te lezen hoe iedereen 2005 inging in Nederland.
1 januari is voornamelijk horizontaal afgelegd verder. Met een pizza en de Diva’s in Las Vegas op TV. Patti LaBelle is met een kater niet eens zo slecht… :-)
Gisteren hebben we Cape Reinga bezocht, het meest noordelijke puntje van Nieuw-Zeeland. Mooi, maar om nou de laatste 20 kilometer van het land ook niet gewoon te asfalteren is voor mij een raadsel. Verder waren er veel toeristen, maar wel indrukwekkend om het punt te zien waar de Indische Oceaan en de Pacific samenkomen.
Vandaag zijn we naar het Waipoua Kauri Forest gereden aan de westkust van het Noordereiland. Hier zijn enorme bomen te zien. En als ik zeg enorm dan bedoel ik ook _enorm_. De grootste, Tane Mahuta heeft een omtrek van 14 meter, is 51 meter hoog en is 2000 jaar oud. U begrijpt dat we er even stil van werden. We hebben nog zo’n anderhalf uur door het bos gelopen, andere hoogtepunten bekeken waarna we weer rustig terug zijn gereden naar Paihia.
Zojuist overheerlijk avondeten op, gebakken Kumara aardappels, lamsvlees met honing-mosterd saus en bonensalade, weet je ook eens wat we eten zo op zo’n vakantie. Dat hebben we trouwens gegeten in ons nieuwe onderkomen voor vannacht, een eigen huisje iets buiten Paihia, met eigen douche, keuken, woon- en slaapkamer een achtertuin van plm. 500 m2. Je ziet de foto’s wel :-)
Morgen gaan we dan eindelijk en hopelijk zeilen en dolfijnen bekijken in de baai. Daarna rijden we meteen door naar Auckland waar we woensdag al weer het vliegtuig naar koud en kil Europa hebben. Wij lopen hier al minimaal een week op slippers en in een shirt met korte broek (of rokje) dus de shock zal wel enorm zijn.
Dat was het voor nu, ik ben wel weer toe aan een Tui (yeah right) en Helie aan een Jim Beam’s Cola mixdrankding. Dus tot de volgende keer maar weer!
O ja, als je van plan bent om naar NZ te gaan, check dan zeker de Escape-rental vans uit (spreek Escape uit als Dory de blauwe vis in Finding Nemo…). Erg coole vans die we aardig wat hebben zien rijden hier!