Nog eens dat Orkut
Zoals hieronder staat zit ik ook bij Orkut. Via via werd ik uitgenodigd (hoera! ik besta digitaal!) en ik heb ondertussen allemaal nieuwe vriendjes en me eigenlijk geen moment druk gemaakt over de service zelf. Het vloog even tussendoor in de mail en in 15 minuten heb je een profiel en kun je met een klik mensen aan je vriendenkring toevoegen.
Op aanraden van Cyc eens gaan kijken bij de Webwereld column van vandaag over Orkut. En dan klik je even door naar het altijd interessante Netkwesties waar Karin Spaink zich wel heeft verdiept in Orkut en de achtergrodn van de service. Even wat quotes:
"Orkut spot met alle regels op het net en daarbuiten. Als een kennis mij via Orkut uitnodigt, behoudt Orkut zich het recht om mijn gegevens voor eigen doeleinden te bewaren."
"Orkut bewaart de inhoud van de mail die je via dit netwerk verstuurt. Een provider die hetzelfde van plan is, zou - terecht - onder vuur komen te liggen van alle digitale burgerrechtenbewegingen."
"Op alles dat je via hen verstuurt - een foto van je dochter, een verhaaltje, een plot voor een te maken film of een zakelijk plan - geef je Orkut rechten. Ze dichten zichzelf het recht toe om wereldwijd, zonder royalties, onherroepbaar en voor de eeuwigheid uit te mogen kopiëren, distribueren en te mogen uitbaten wat je schrijft of bedenkt. "
En inderdaad, de vergelijking met Microsoft's Passport doemt meteen op. Maar toen stond iedereen op zijn achterste poten. En nu staan "ex-hackers Rop Gonggrijp en Felipe Rodriquez tot privacyvoorvechter Maurice Wessling en internetadvocaat Christiaan Alberdink Thijm" allemaal bij Orkut met hun eigen profiel. Dat is raar!
1 Googletje en 1 Feedstertje later kun je weer een avond leesvoer toevoegen aan je bookmarks. Over privacy en Orkut.
En ik denk dat ik mijn account wat meer anonimiseer tot er meer over bekend is....
Op aanraden van Cyc eens gaan kijken bij de Webwereld column van vandaag over Orkut. En dan klik je even door naar het altijd interessante Netkwesties waar Karin Spaink zich wel heeft verdiept in Orkut en de achtergrodn van de service. Even wat quotes:
"Orkut spot met alle regels op het net en daarbuiten. Als een kennis mij via Orkut uitnodigt, behoudt Orkut zich het recht om mijn gegevens voor eigen doeleinden te bewaren."
"Orkut bewaart de inhoud van de mail die je via dit netwerk verstuurt. Een provider die hetzelfde van plan is, zou - terecht - onder vuur komen te liggen van alle digitale burgerrechtenbewegingen."
"Op alles dat je via hen verstuurt - een foto van je dochter, een verhaaltje, een plot voor een te maken film of een zakelijk plan - geef je Orkut rechten. Ze dichten zichzelf het recht toe om wereldwijd, zonder royalties, onherroepbaar en voor de eeuwigheid uit te mogen kopiëren, distribueren en te mogen uitbaten wat je schrijft of bedenkt. "
En inderdaad, de vergelijking met Microsoft's Passport doemt meteen op. Maar toen stond iedereen op zijn achterste poten. En nu staan "ex-hackers Rop Gonggrijp en Felipe Rodriquez tot privacyvoorvechter Maurice Wessling en internetadvocaat Christiaan Alberdink Thijm" allemaal bij Orkut met hun eigen profiel. Dat is raar!
1 Googletje en 1 Feedstertje later kun je weer een avond leesvoer toevoegen aan je bookmarks. Over privacy en Orkut.
En ik denk dat ik mijn account wat meer anonimiseer tot er meer over bekend is....
Absoluut de luistertip van dit moment. 
Vorig jaar 
The widow of an expert on vintage shotguns had her husband's ashes loaded into 
Whoeha! Altijd al superdope gevonden en nu ook wat makkelijker in Nederland te krijgen: designer toys (of "Urban Vinyl Toys") bij 
Het zal wellicht bij een aantal lezers al wel bekend zijn. 
De nieuwe Axe-commercial. Nog niet op TV te zien (meen ik), maar wel 
Subway, de gezonde broodjes MacDonalds in de US, heeft tijdens de laatste Superbowl een aantal erg grappige commercials uitgezonden. Moraal van het verhaal: Sometimes it's good to eat bad, not be bad. 
We hebben zojuist de indrukwekkende documentaire A Normal Life zitten kijken. Twee filmmakers volgen 7 jonge vrienden gedurende 3 jaar na de oorlog in Kosovo. Beginnend in juni 1999, als de jongeren terugkeren uit de vluchtelingenkampen, tot de eerste democratische verkiezingen in 2001, zie je een groep jongeren die uit elkaar groeit, maar allemaal dezelfde problemen meemaken, op zoek naar een eigen identiteit. net als het land waar ze in leven. Sommigen zijn naar Amerika vertrokken om een opleiding te volgen, twee zijn succesvolle journalisten voor een onahankelijke TV zender, een andere jongen heeft de hoop opgegeven en woont nog steeds in Pristina waar hij vechthonden traint. Kaltrina, de jongste van het stel, zag na de oorlog vrienden ten onder gaan aan drugs. Ze werd actief in de campagne tegen drugsmisbruik.
U merkt aan het tijdstip dat ik weer lekker vroeg op ben om mijn wekelijkse dosis nieuwsbrieven en onzin door te nemen. En ik kom weer een juweeltje tegen! Corey Feldman, ook wel bekend van The Goonies en (daar zijn ze weer!) The Bikini Bandits, heeft in 1993 op het Canadese Much Music een verschrikkelijk optreden gedaan als zanger en Michael Jackson wannabee. Je wilt het zien he? 
Als je dan toch